Jan Maria Vianney – Kwiatki proboszcza z Ars

kwiatki proboszcza arsMuszę przyznać, ze bardzo się ucieszyłem na sam fakt, że mogę wspomnieć o moim ulubionym świętym, którego historię życia poznałem jeszcze jak miałem kilkanaście lat z komiksu jaki podarowała mi moja Matka Chrzestna. Oczywiście nikt się nie pomylił – kiedyś dzieci otrzymywały w prezencie coś do czytania, czasami były to wydania o świętych i ich losach, nie mniej jednak z zapartym tchem czytałem o dobroduszności i niezłomniej postawie tego skromnego świętego. Kwiatki proboszcza z Ars autorstwa Patrice Mahieu, to książka, która przedstawia kolekcję świadectw osób, które dobrze znały św. Marię Vianney’a. Opowieści z życia słynnego świętego – zdarzenia codzienne, niezwykłe, wywołujące uśmiech lub skłaniające do refleksji – to doskonała lektura, pozwalająca poznać bliżej postać słynnego patrona księży.

Z noty wydawcy

Święty Jan Maria Vianney, kanonizowany w 1925 roku, został w 2009 ogłoszony przez Benedykta XVI patronem wszystkich księży. Chociaż za życia unikał rozgłosu, o jego pokorze, gorliwości i wielkim sercu usłyszał cały świat. Dzięki podjęciu się dzieła wykraczającego, zdawałoby się, poza ludzkie siły oraz świadectwom licznych cudów dokonanych za jego wstawiennictwem, św. Jan Maria Vianney pozostaje także jedną z bardziej fascynujących postaci Kościoła katolickiego.  Jak to możliwe, że niepozorny kapłan wywodzący się z biednej rodziny, mający problemy z nauką i stale jąkający się podczas wygłaszania kazań stał się najsłynniejszym spowiednikiem wszech czasów? W jaki sposób udało mu się zamienić Ars, znane wówczas z niechęci do Kościoła, w oazę świętości, gdzie codziennie przybywały tłumy wiernych?

Święty Jan Maria Vianney – biograficznie

Jan Maria Vianney urodził się 8 maja 1786 r. w Dardilly koło Lyonu (Francja) w rodzinie ubogich wieśniaków Mateusza i Marii Beluze. Dorastał w czasach rewolucji francuskiej, w czasie której Kościół podlegał ostrym prześladowaniom. Nie mógł chodzić ani do szkoły[potrzebne źródło], ani do kościoła. Pierwszą Komunię Świętą przyjął potajemnie, w szopie. W wieku 17 lat nauczył się pisać. Dopiero w 1803 r. rozpoczął naukę w szkole podstawowej w Dardilly, a w 1807 r. – w szkole średniej w Ecully. Po jej ukończeniu w 1812 r. wstąpił do niższego seminarium duchownego. Zły stan zdrowia, słabe przygotowanie i wieloletnie opóźnienie w stosunku do innych seminarzystów spowodowały, że nauka sprawiała mu trudności. Udało mu się jednak dostać do wyższego seminarium duchownego. Tu już zupełnie sobie nie radził, co powodowało, że przełożeni namawiali go do rezygnacji. Vianney wytrwał jednak w swojej decyzji, w czym wspierał go przyjaciel – proboszcz z Ecully, ksiądz Balley. W 1815 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Następne trzy lata pracował jako wikary w Ecully. Jan nie był księdzem pokazowym – głosił schematyczne kazania, jąkał się i często gubił wątki. Jednak dotkliwy brak kapłanów sprawił, że wkrótce został proboszczem w parafii Ars. Ars była to wieś licząca w tym okresie 270 mieszkańców, ludzi biednych i niereligijnych, o których złośliwie mawiano wtedy, że „tylko chrzest różni ich od bydląt”. Na niedzielną Mszę przychodziło tylko kilka osób. Jan Vianney odnalazł jednak wspólny język z tymi ludźmi, gdyż sam znał biedę z domu rodzinnego. Oni też zaufali księdzu, który ciągle pościł, spał na gołych deskach i tak jak oni nic nie miał. Powoli liczba osób chodzących do kościoła i przystępujących do sakramentów zaczęła rosnąć. W tym też okresie zaczęła szerzyć się sława Vianneya jako niezwykłego spowiednika, który ma dar czytania w ludzkich sumieniach i przepowiadania przyszłości. Spowodowało to masowe wizyty w jego parafii tłumów penitentów, którzy przybywali nawet z odległych miejscowości, celem odbycia spowiedzi. Vianney spędzał w konfesjonale od 13 do 17 godzin dziennie. Przyjmuje się, że w ciągu czterdziestu lat pełnienia funkcji proboszcza wysłuchał około miliona spowiedzi. Cierpiąc zmęczenie, głód i choroby nie zwalniał tempa swojej pracy. Nie tylko rozgrzeszał, ale także pomagał wzrastać do dobra. Kilkakrotnie pokutował za swoich penitentów. Według osób, które znały go bliżej, oprócz naturalnych cierpień fizycznych doświadczał też cierpień nadprzyrodzonych w postaci dręczeń demonicznych.Wyniszczony chorobami i ascezą zmarł 4 VIII 1859 r. po 41 latach pobytu w Ars. Został beatyfikowany w roku 1905 przez papieża Piusa X, natomiast Pius XI kanonizował go w roku 1925 i w cztery lata później ogłosił św. Jana Marię Vianney’a patronem wszystkich proboszczów Kościoła Katolickiego.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Maria_Vianney

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *